99ياد كرده است: وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ (فجر: 3).

نماز شب نگين عبادات و محبوب‌ترين عبادات نزد پروردگار است. رسول خدا(ص) مى‌فرمايد

«اَفضلُ الصَّلاةِ بَعدَ الصَّلاةِ المَكتوبة، الصَلاةُ فى جَوفِ اللَّيلِ» ¹؛ «برترين نماز پس از نماز واجب، نماز خواندن در دل شب است».

خداوند در برابر سحرخيزى و تهجد شبانه پيامبر(ص)، به ايشان وعده مقام محمود را داده است و مى‌فرمايد:

وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نٰافِلَةً لَكَ عَسىٰ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقٰاماً مَحْمُوداً (اسراء: 79)

و پاسى از شب را از خواب برخيز و قرآن [و نماز] بخوان. اين يك وظيفه اضافى براى توست. اميد است پروردگارت، تو را به مقامى درخور ستايش برساند.

بسيارى از مفسران مقصود از ( فَتَهَجَّدْ ) را نافله شب دانسته‌اند؛ زيرا پيامبر با اين عمل به مقام بسيار برجسته درخور ستايشى خواهد رسيد كه همان مقام شفاعت در دو جهان است.

«عبدالله بن سلام» مى‌گويد:

به هنگام ورود رسول اكرم(ص) به مدينه، مردم براى استقبال، از مدينه بيرون آمدند و به زيارت حضرت شتافتند. من از جمله كسانى بودم كه به استقبال پيامبر(ص) آمدم. به محض ديدن سيماى مبارك آن حضرت دريافتم كه اين سيما، سيماى دروغين نيست و نخستين سخنى كه از ايشان شنيدم اين بود:

«ايها الناس افْشُوا السَّلامَ وَ صِلُوا الْأَرحامَ وَ اطعِمُوا الطَّعامَ وَ صَلُّوا بِاللَّيلِ وَ النَّاسُ