96يكى كن. پس آنچنانكه تو مرا بخوانى و مناجات كنى، من هم همانگونه پاسخ تو را مىدهم.
امام صادق(ع) مىفرمايد:
اذا ارادَ احَدُكُم انْ لايَسألَ رَبَّهُ شَيْئاً الَّا أعْطَاهُ فَلْيَيأَسْ مِنَ النّاسِ كُلِّهِم وَ لايَكُونَ لَهُ رَجاءٌ إلّا عِندَ اللهِ فَاِذا عَلِمَ اللهُ عَزَّوجلَّ ذلِكَ مِنْ قَلبِهِ لَمْ يَسْألِ اللهَ شَيئاً الّا أَعطاهُ. 1
هريك از شما بخواهد دعايش در پيشگاه حق تعالى اجابت شود، بايد خود را از همه مردمان و از كمك ايشان مأيوس و نااميد سازد و تنها دل و اميد خود را به خدا بندد. در چنين حال است كه هركه حاجتى از حضرت پروردگار بخواهد به هدف اجابت مىرسد.
تضرع و زارى
انسان وقتى حالت انقطاع از خلق پيدا كرد، زمان و حالت تضرع و زارى به درگاه پروردگار فرا مىرسد. با قطع اسباب، حالت التماس و اصرار واقعى به انسان دست مىدهد. اين فضيلت بزرگى است كه بنده به جانب خدا روى آورد و خداى متعال هم مشتاق است كه بندگانش با حالت تضرع و زارى به درگاهش روى آورند.
اذا أحَبَّ اللهُ عَبْداً ابْتَلاهُ لِيَسمَعَ تَضَرُّعَهُ. 2
خداوند هرگاه بندهاش را دوست داشته باشد، او را مبتلا مىكند تا تضرع و زارى او را بشنود.