39
طٰائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ) (مزمل: 20)
پروردگارت مىداند كه تو و گروهى از آنان كه با تواند، نزديك دو سوم از شب يا نصف يا يكسوم آن را به پا مىخيزيد [و به عبادت مىپردازيد].
همچنين خداوند مىفرمايد:
(أَمَّنْ هُوَ قٰانِتٌ آنٰاءَ اللَّيْلِ سٰاجِداً وَ قٰائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ) (زمر: 9)
آيا [چنين كسى با ارزش است يا] كسى كه در ساعات شب در حال سجده و قيام به عبادت مشغول است و از عذاب آخرت مىهراسد و به رحمت پروردگارش اميدوار است.
در اين آيه خداوند با مقايسه بين انسان گمراه و انسانى بيداردل و نورانى كه در دل شب پيشانى به آستانه حق مىسايد، به ستايش انسانهايى مىپردازد كه شب زندهدارند، و در واقع، جايگاه با فضيلت شبزندهدارى را بيان مىكند. همچنين خداوند استغفار در سحر را از اوصاف پرهيزكاران مىشمارد و مىفرمايد:
اَلصّٰابِرِينَ وَ الصّٰادِقِينَ وَ الْقٰانِتِينَ وَ الْمُنْفِقِينَ وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحٰارِ (آلعمران: 17)
آنها [در مسير اطاعت و ترك گناه] استقامت مىورزند، راستگويند، [در برابر خدا] خضوع، و [در راه او] انفاق مىكنند و در سحرگاهان از خداوند آمرزش مىطلبند.
در اين آيه خداوند به پنج ويژگى اهل ايمان و تقوا اشاره مىكند كه يكى از آنها مىتواند زمينه ساير اوصاف باشد.