121با پروردگار است. امام رضا(ع) مىفرمايد:
از امام على بن الحسين(ع) پرسيده شد:
«مَا بالَ المُتَهَجِّدِينَ بِاللَّيلِ مِنْ احْسَنِ النَّاسِ وَجْهاً؟ قالَ لاِنَّهُمْ خَلُّوا بِرَبِّهم - بِالله - فَكَساهُمُ اللهُ مِنْ نوُرِهِ» 1؛ «چرا چهره سحرخيزان از همه مردم زيباتر و درخشندهتر است؟» امام(ع) فرمود: «زيرا آنان با خداوند خلوت مىكنند و خداوند از نور خود بر قامتشان مىپوشاند».
امام صادق(ع) مىفرمايد: «نماز شب روى را سفيد مىكند». 2
و نيز فرمود:
نماز شب باعث زيبايى سيما، نيكويى اخلاق، خوشبويى بدن، فراوانى رزق، ادا شدن قرض، از بين رفتن غم و باعث تقويت نور چشم است. 3
آن را كه نشان ضرب عشق است
از چهره او چو نور پيداست
نورانى شدن ظاهر و باطن
از ديگر آثار سحرخيزى، نورانى شدن ظاهر و باطن سحرخيز است. پيامبر(ص) نماز نيمه شب و وقت سحر را نور مىداند و مىفرمايد:
«صَلاةُ اللَّيلِ نورٌ» . 4
حضرت عيسى(ع) در موعظههايش به حواريون مىفرمايد:
بِحَقٍّ اقْولُ لَكُم طُوبى لِلَّذينَ يَتَهَجَّدُونَ مِنَ اللَّيلِ أُولئِكَ الَّذِينَ يَرِثُونَ