103
گريه نيمه شب
گريه و زارى به هنگام حضور در پيشگاه خدا، اوج احساس و عشق به حضرت حق را نشان مىدهد. و خبر از صداقت و نرمى دل و خشوع قلب مىدهد. گريه در دل شب، دليل اخلاص است؛ زيرا ناظرى جز پروردگار ندارد.
تا به خرمن نرسد بركشت اميدى كه تراست
پيامبر(ص) فرمود: «هر چيزى را پيمانه و سنجشى است، جز گريستن [براى خدا] كه قطرهاى از آن، درياهايى از آتش عذاب را فرو مىنشاند». 1 همچنين فرمود:
هركس از گناهى بگريد، بخشوده مىشود و هركه از ترس آتش عذاب گريه كند، خداوند او را از آتش ايمن گرداند و آنكه از شوق بهشت به گريه افتد، خداوند در بهشتش جاى دهد و ايمنى از هراس بزرگ قيامت را براى او بنويسد و اگر كسى از بيم (قهر) خداوند اشك بريزد، خداوند او را با پيامبران و صديقان و شهدا و نيكان محشور سازد و اينان چه نيكو رفقايىاند. 2
اعتراف به گناه
در سحر، زائران بيش از هر چيز بايد در انديشه رفع گرفتارىها و كاستىهاى معنوى و اخلاقى خود باشند، و كمبودها، لغزشها و گناهان را