102صورت مفصل آن بايد به كتابهاى ادعيه، مثل مفاتيحالجنان مراجعه كرد. اما صورت كوتاه و آسان آن چنين است: چهار تا دو ركعتى، مثل نماز صبح به نيت نافله شب كه در مجموع هشت ركعت خوانده مىشود. دو ركعت به نيت نماز «شفع» است كه بهتر است در ركعت اول بعد از حمد، سوره ناس و در ركعت دوم سوره فلق خوانده شود. يك ركعت هم به نيت «وَتْر» است كه اول سوره حمد، بعد سه مرتبه سوره توحيد و بعد هم سوره فلق و ناس خوانده شود. البته مىتوان تنها يك سوره بعد از حمد خواند. بعد دست چپ به حالت قنوت، و با دست راست با تسبيح هفت مرتبه مىگويد:
«هذا مَقامُ العَائَذِ بِك مِنَ النَّارِ» .
سپس هفتاد مرتبه
«استغفرالله و اتُوبُ اليَه» مىگويد و بعد از آن سيصد مرتبه مىگويد
«العفو» بعد براى چهل مؤمن دعا مىكند به اين صورت
«أَللّهُمَّ اغْفِر لفلان...» و به جاى فلان، اسم فرد را مىآورد، مثل
«أَللّهُمَّ اغْفِر لِسَيِّد رضى...» بعد يك مرتبه مىگويد:
«رَبِّ اغْفِرلِى وَ ارْحَمْنِى وَتُبْ عَليَّ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوّابُ الرَّحِيمُ» بعد به ركوع و سجده مىرود و نماز را تمام مىكند. 1 مجموع ركعات نماز شب، يازده ركعت به كيفيت فوق است. گفتنى است كه نماز شب، مانند ديگر نمازهاى مستحبى اذان و اقامه ندارد.
علما فرمودهاند سزاوار نيست دو نماز «شفع» و «وتر» كه خداوند به آن دو در قرآن سوگند ياد كرده و از اهميت والايى برخوردار است، ترك شود.
در صورتى كه وقت براى انجامدادن تمام نماز شب نباشد، بهتر است دستكم نماز «شفع» و «وتر» بهجا آورده شود.