73
پاسخ
نخست بايد اصل مطلب را به اثبات رساند، سپس امور ديگر را بر آن مترتب كرد. (آقاى عثيمين)! چه كسى شما را از عمق و ژرفاى دلِ توسلجويندگان، آگاه نموده است تا سخن زشتى را كه از آن، تكفيرِ همه توسلجويان لازم مىآيد، بر زبان آوريد؟!
آنچه را وى عنوان كرده است، بهطور كامل با اعتقادات، منافات دارد. هر مسلمانى اعتقاد يقينى دارد كه سود و زيان هركسى به دست خداى عزوجل است و مؤثر حقيقى در وجود، اوست و وى مسبب الأسباب است و فاعلى جز خدا وجود ندارد و غير او آفرينندهاى نيست و فرجام همه امور به او بازمىگردد. نهايت چيزى كه از توسلجوينده صادر مىشود، اين است كه مىگويد: «خدياا! از تو درخواست مىكنم و به وسيله پيامبرت(ص) يا به عنوان مثال فلان ولى تو، به پيشگاهت توسل مىجويم».
توسلجوينده فقط از خدا درخواست نموده و از غير او درخواستى نكرده است و به آنچه توسل به وسيله آن صورت پذيرفته، تأثير يا انجام كارى و يا ايجاد چيزى، نسبت داده نشده است؛ بلكه فقط قرب و منزلتِ در پيشگاه خدا را براى آن ثابت كرده است و اين منزلت، در دنيا و آخرت براى او ثابت خواهد بود و در روز قيامت براى شفاعتخواهى، همه به سوى آن رهسپار خواهيم شد.
كسىكه معتقد است برادران مسلمانش بر اين باورند كه آنچه را بدان توسل صورت گرفته، داراى تأثير است، درحقيقت برادران مسلمان خود را به كفر متهم كرده و خويشتن را به جاى خدا قرار داده است. اين شيوخ با