70نهايت بيهودگى و تعصّب است و كسانىكه به نابودى آتش (دوزخ) نظر دارند، از بدعتگذاران جَهمى معتزلىاند و كسانى كه به دليل اجماع پيشوايان، آن را پذيرفتند، از اين گفته فاصله گرفته و با آن مخالفت ورزيدهاند».
«طحاوى» در كتاب «العقيدة المشهورة» گفته است: «بهشت و دوزخ، براى هميشه آفريده شدهاند و از ميان نمىروند و نابود نمىگردند». 1
در ردّ اين بدعت، در كتاب «الاعتبار ببقاء الجنّة والنّار» از تقىالدين سُبكى و كتاب «رفع الأستار لإبطال ادلة القائلين بفناء النار» از «امير صنعانى» كه هر دو چاپ شدهاند، به صورت مشروح پاسخ داده شده است. هر دو كتاب به ويژه كتاب نخست، اشكالات را يك به يك پاسخ دادهاند.
خلاصه، صالح فوزان در مسائل سهل و آسان، به افراط گراييده و در مسائل اعتقادى، به نرمش و مدارا رو آورده است و من دليل اين شيوه را فقط پيروى از هواى نفس و يارى و حمايت ديگران از اينگونه افراد مىدانم. اين روش، همان غلوّى است كه با هياهو گِرد آن جمع شدند و به همين دليل، پيشوايان دين را به ناسزا گرفتند. همه كارها، چه قبل و چه بعد، از آنِ خداست. از پيروى هواى نفس و تيرهبختى، به خدا پناه مىبريم. هركس به حق روى آورد، قلبش از ناخالصىها، تعصبات و هواى نفس، خالى است و از بازيچه قرار دادن دين، در پيشگاه خدا، بيزارى مىجويد.