1) . ادعاى بدعت و شرك از ديدگاه وى بسيار آسان است، حتى من در كتاب «منسك» او ديدم، دعاى كنار مرقد شريف رسول خدا9 را از اشتباهات بزرگ مى‌داند (هر چند دعا كننده، كسى غير خدا را نخواند)؛ زيرا بدعت و وسيله‌اى به سوى شرك است. همچنين در صفحه 52 اين كتاب نيز همين عبارات را آورده است. پوشيده نيست كه درباره دعا در كنار قبر شريف نبى اكرم(ص) روايات فراوانى از پيشينيان و نسل‌هاى بعد نقل شده است. ابن‌تيميه، دعا در كنار مرقد شريف حضرت را در كتاب «الردّ على العلامة الأخنايى» صص37و38 از گروهى نقل كرده است؛ به آنجا رجوع شود. خواستم از كتاب «معجم الشيوخ»، حافظ ذهبى، ج1، صص73و74، هديه‌اى را به خواننده گرامى تقديم كنم كه عيناً از نظرتان مى‌گذرد: از عبيدالله، از نافع، از فرزند عمر نقل شده كه وى از دست كشيدن بر قبر پيامبر ناخرسند بود. گفتم: شايد ناخرسندى‌اش بدين جهت بوده كه اين كار را نوعى بى‌ادبى مى‌دانسته است، از احمد بن حنبل در مورد دست كشيدن و بوسيدن مرقد شريف پيامبر پرسش شد، وى آن را بى‌ادبى ندانست و آن را خالى از اشكال خواند. روايت را فرزندش عبدالله بن احمد، از پدرش نقل كرده است. اگر گفته شود: چرا صحابه اين كار را انجام ندادند؟ پاسخ اين است: آنان رسول خدا9 را در دوران زندگى آن بزرگوار، با چشم خود ديده‌اند و دستش را بوسيده‌اند و بر سر قطره‌اى از آب وضوى آن حضرت، به مرز كشته شدن رسيده‌اند و تارهاى موى مطهرش را در حجةالوداع بين خود تقسيم كردند و اگر آب دهانش را بيرون مى‌افكند و در دست فردى از يارانش قرار مى‌گرفت آن را بر چهره‌اش مى‌ماليد؛ ولى ما كه چنين موهبتى نصيبمان نشده، از راه‌هاى دور، نزد قبر شريف او گرد مى‌آييم و با تجليل و احترام، آن را مى‌بوسيم. ماجراى ثابت لبنانى را ملاحظه كنيد كه دست انس بن مالك را مى‌بوسد و آن را بر چهره‌مى‌نهد و مى‌گويد: «اين دستى است كه به دست مبارك رسول خدا9 كشيده شده است». محرك اين امور در مسلمانان، علاقه، عشق و محبت زايد الوصف آنان نسبت به نبى اكرم9 است؛ زيرا فرد مسلمان موظف است خدا و رسولش را از خود و فرزندان و همه مردم و از اموال خويش و بهشت و حوريان آن، بيشتر دوست داشته باشد. ملاحظه نكرده‌ايد كه صحابه از شدت عشق و علاقه به نبى اكرم(ص) به حضرت عرض كردند: آيا براى شما سجده نكنيم؟ فرمود: خير، اگر بدان‌ها اجازه داده بود، قطعاً برايش سجده ارج و احترام مى‌نمودند نه سجده‌عبادت، چنان‌كه برادران يوسف7 بر يوسف سجده كردند. سجده فرد مسلمان بر قبر مطهر پيامبر نيز از باب تعظيم، ارج و احترام، همين‌گونه است و با اين كار هيچ‌گاه تكفير نخواهد شد. تنها نوعى نافرمانى كرده و بايد آگاه گردد كه از اين كار نهى شده است، نمازگزاردن به سمت قبر شريف آن حضرت نيز همين حكم را دارد.