142حج و عمره را با منافع دنيوى آلوده كردهاند. گاهى اينگونه افراد، روايتهاى اقتصادى وارد شده درباره منافع اقتصادى حج را در طول سفر بهانه قرار مىدهند. وقت و بىوقت با حضور در بازارهاى پر زرق و برق مكه و مدينه به دنبال منافع اقتصادى و كسب و تجارت مىروند و به حيثيت حجاج ايرانى و آبروى كشور آسيب مىرسانند.
البته تجارت و كسب در سفر، خود عاملى براى برگزارى فريضه حج و تأمين معاش گروهى از زائران است. گروهى كه اگر كسب و تجارت نكنند، قادر به تأمين مخارج خود نيستند. از اينرو به اين گروه از زائران اجازه داده مىشود كه تجارت را وسيلهاى براى كسب توانايى مالى قرار دهند تا در كنگره حج حضور يابند و به شكوه اجتماع مسلمانان بيفزايند. همچنين براى كسانى كه روزىشان از طريق حج تأمين مىشود، مانعى ندارد كه هم درآمدى كسب كنند و هم مناسك حج را بهجاى آورند؛ چنانكه وقتى كسى از امام صادق عليه السلام مىپرسد: «اگر كسى به قصد تجارت رهسپار مكه شود يا شتران خود را كرايه دهد، آيا حج او ناقص است يا تمام؟» حضرت پاسخ مىدهند: «مانعى ندارد، حج او تمام است». 1
بنابراين اهداف اقتصادى حج، مقدمهاى براى رسيدن