285تيرباران شد. 1
پس از او يكى از پيروانش به نام «حسين‌على بها» به پشتيبانى امپراتور روس و با استفاده از گفتار على‌محمد باب به اصطلاح ادعاى «
من يظهره الله »؛ يعنى دعوى نبوت كرد و گفت كه كتاب «اقدس» را خدا به او وحى كرده است. او نيز مانند على‌محمد باب، ادعاى خدايى كرد. 2
«حسين‌على بها»، «ايران» و سپس «عراق» را ترك كرد و راهى «فلسطين» شد و در آنجا كارهايش را پى گرفت و مشكلات اجتماعى فراوانى در جامعه اسلامى به وجود آورد كه يكى از آنها، پيدايى بهائيان در اين كشورهاست. برخى از نويسندگان ناآگاه و متعصب، اين فرقه را به شيعه منتسب ميدانند. اما فرقه بابيت و بهائيت هيچ ارتباطى به اسلام و شيعه ندارد و بهائيان نيز به صراحت خودشان را پيروان دين جديد و داراى عقايد و اعمال ويژه ميدانند.
«بها» و «عبدالبها» در «عكاء» خود را صوفى سنى مى‌خواندند و در نماز جمعه و جماعات شركت و به روش اهل‌سنت رفتار مى‌كردند. هنگامى كه از آنان مى‌پرسيدند به چه دليل ايران را ترك كردهايد، در پاسخ ميگفتند: «چون مذهب سنى را برگزيده‌ايم و در ايران در تعقيب و فشاريم!»
بنابراين، بابيت و بهائيت هيچ ارتباطى به اسلام و مكتب اهلبيت ندارند؛ چنان‌كه فرقه «قاديانيه»، يعنى پيروان غلام احمد قاديانى كه با دسيسه استعمار انگليس ادعاى نبوت كرد، گرچه از ميان اهل‌سنت سر برآورد، پيوند با آنان ندارد.