275
1. فرقه قاديانى عقيده به نبوت احمد قاديانى دارند؛ فرق شيعه با آنان در چيست با آنكه ويژگىهاى انبيا را براى امامان خود قائلاند
«قاديانيه» معتقد به پيامبرى وى بودند و اين با ختم نبوت ناسازگار است؛ اما شيعه اماميه هيچگاه مقام نبوت را براى ائمه(عليهم السلام) ادعا نمىكند، بلكه بر پايه آيات قرآن و روايات، امامرا داراى مقام عصمت و علم و جانشين پيامبر خاتم(ص) مىداند. قرآن درباره جايگاه امامت چنين مىفرمايد:
وَ إِذِ ابْتَلىٰ إِبْرٰاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمٰاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قٰالَ إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً قٰالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قٰالَ لاٰ يَنٰالُ عَهْدِي الظّٰالِمِينَ (بقره: 124)
هنگامى كه پروردگار ابراهيم، او را با دستوراتى آزمود و او بهطور كامل از عهدۀ آنها برآمد، خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم». ابراهيم گفت: «از دودمان من [نيز امامانى قرار بده]». خداوند فرمود: «پيمان من به ستمكاران نمىرسد [مگر آنها كه شايستهاند]».
بنابراين، مقام امامتى كه به ابراهيم پس از نبوت و پس از پيروزىاش در همه آزمونها بخشيده شد، برتر از مقام نبوت و رسالت بود. امامت معانى گوناگونى دارد: