240
8. آيا هنگامى كه عمر به بيت‌المقدس رفت، امام‌على(ع) را جانشين خود كرد؟
اين مطلب را «ابن‌كثير» در «البداية و النهايه» 1 از «سيف بن‌عمر» نقل مى‌كند كه از جاعلان حديث و دروغگويان تاريخ است و به هيچ روى به روايت او نمى‌توان اعتنا كرد و همه نويسندگان علم رجال او را تضعيف كردهاند. سيف، واضع «احاديث منكَر» و به زنديق بودن متهم است. او از پيش خود اصحابى خيالى مانند «عبدالله بن‌سبأ» را مى‌ساخت و براى متهم كردن شيعيان، روايات آنان را به شيعه نسبت مى‌داد.
«ابن‌حجر عسقلانى» در «تهذيب التهذيب»، او را «وضّاع حديث» مى‌خواند، احاديثش را «منكَر» مى‌شمارد و وى را به زنديق بودن متهم مى‌كند. 2 وى شخصيت «عبدالله بن سبأ» يهودى را ساخت تا شيعيان را بدنام كند.
«حلبى»، از برخى محققان نقل مى‌كند كه او به زنديق بودن و جعل حديث متهم است. 3 «ذهبى» درباره او مى‌نويسد: «از مجهولان مانند هشام بن‌عروه و عبيدالله بن‌عمرو و... حديث نقل مى‌كرده است و برخى از مورخان او را متروك و به زندقه متهم دانسته و احاديث او را منكر شمرده‌اند».
بنابراين، جريان رفتن عمر به بيت المقدس و جانشينى امام‌على(ع) از سوى او بى‌اعتبار است و با آن نمى‌توان ثابت كرد كه روابط دوستانه بين اميرالمؤمنين(ع) و عمر برقرار بوده است.