238
7. آيا امام‌على(ع) در زمان خلافت ابوبكر در جنگ با مرتدان شركت كرد؟ آيا مادر محمد بن‌حنفيه از طائفه بنى‌حنفيه در اين جنگها بهره او شد؟
على(ع) پس از رحلت پيامبر بزرگ اسلام(ص)، به دليل برخى رخدادها از صحنه سياسى امت اسلامى كنار رفت و تا پايان خلافت خلفاى سه‌گانه (25 سال)، خار در چشم و استخوان در گلو داشت 1 و سكوت كرد. آن حضرت در اين سال‌ها از تلاش باز نايستاد و به آموزش معارف اسلامى پرداخت، اما ذوالفقارش در نيام بود و در هيچ نبردى شركت نكرد.
«مسعودى» در «مروج الذهب» مى‌نويسد: «هنگامى كه فرماندهى سپاه براى حمله به ايران به ايشان پيشنهاد شد، او امتناع كرد و از آن اكراه داشت:
فَأَبى عَلِيُّ ذلِكَ وَ كَرِهَهُ». 2
نبود گزارش تاريخى از شركت آن حضرت در جنگ‌هاى دوران خلفا، خود بهترين دليل بر اين سخن است. درباره مادر «محمد بن‌حنفيه» سه ديدگاه وجود دارد:
الف) او «خوله» دختر «جعفر بن قيس» و سهم ابوبكر بود كه وى او را به امام‌على(ع) داد؛
ب) رسول‌خدا(ص)، اميرمؤمنان(ع) را براى جهاد به يمن فرستاد و آن حضرت بر بخشى از كنيزان دست يافت كه «خوله» در ميان آنان بود و سهم آن حضرت شد؛
ج) «ابن ابى‌الحديد» ميگويد:
بنى‌اسد در دوران خلافت ابى‌بكر بر «بنى‌حنفيه» يورش بردند و «خوله» را اسير