1) . علامه اقبال لاهورى، درقصيده‌اى درباره جايگاه و منزلت حضرت صديقه طاهره فاطمه زهرا(عليها السلام) چنين مى‌گويد: بانوى آن تاجدارى هل اتى مرتضى مشكل گشا شير خدا پادشاه كلبه‌اى ايوان او يك حسام و يك زره سامان او مادر آن مركز پرگار عشق مادر آن كاروان سالار عشق نورى و هم آتشى فرمان‌برش گم رضايش در رضاى شوهرش آن ادب پرورده صبر و رضا آسيا گردان و لب قرآن سَرا گريههاى او ز بالين بى‌نياز گوهر افشاندى به دامان نماز اشك او برچيد جبريل از زمين همچو شبنم ريخت بر عرش برين رشته آيين حق زنجير پاست پاس فرمان جناب مصطفى است ورنه گرد تربتش گرديدمى سجدهها بر خاك او پاشيدمى

2) . الامامة و السياسة، ج 1، صص12 و30؛ تاريخ طبرى، ج 2، ص 443؛ عقد الفريد ابن عبدربه، ج 4، ص87؛ انساب الاشراف، ج1، ص 586..