195
5. چرا هنگامى كه عمر با نوشتن مطلبى از سوى پيامبر(ص) مخالفت كرد، امام‌على(ع) و ديگر اصحاب در برابر او نايستادند؟
پاسخ اين پرسش در خود روايت آمده است؛ يعنى آن‌گاه كه عمر به بهانه كافى‌بودن قرآن از نوشتن مطلبى از سوى پيامبر جلوگيرى كرد، ميان افراد در محضر رسول‌خدا اختلاف شديدى پديد آمد. اين اختلاف بى‌گمان در رد يا پذيرش گفتار عمر بود؛ زيرا كسانى با نظر او موافق و شمار ديگرى با آن مخالف بودند. اما پيامبر(ص) اجازه نداد كه در حضورش به اختلاف بپردازند و به آنان فرمود: «
دعوني »؛ «مرا رها كنيد» كه رنج از بيمارى نزد من بهتر از رنج بردن از گفتار شماست. 1
نكته‌هاى زير را از اين روايت مى‌توان به دست آورد:
الف) شمارى از صحابه با عمل عمر به شدت مخالف بودند و به او در اين‌باره اعتراض كردند.
ب) پيامبر(ص) به آنان اجازه نداد كه در محضرش با يكديگر منازعه و حرمت‌شكنى كنند.
ج) ابن‌عباس ميگفت: «روز پنجشنبه چه روز مصيبت‌بارى بود!؟» سپس آن‌چنان گريه كرد كه شن‌هاى جلوى او با قطره‌هاى اشك‌هايش تر شد. آن‌گاه چنين گفت:
روز پنجشنبه كه مرض پيامبر شدت يافت، دستور داد كاغذ بياوريد تا براى شما وصيتى بنويسم كه هرگز گمراه نگرديد، اما منازعه و مجادله كردند و گفتند پيامبر هذيان مى‌گويد. 2