345تعداد امامان از طريق روايات متواتر نقل شده است اما نام امامان يكى پس از ديگرى به طور متواتر، آنچنان‌كه فرض شك را نسبت به امام بعدى از بين ببرد نقل نشده است، و بلكه مصلحت در آن زمان اقتضا مى‌كرد كه نام امام پس از امام وقت پنهان بماند و نزد مردم و حتى اصحاب امامِ حاضر گفته نشود جز براى خواص كه اصحاب سرّ بودند. آن‌گاه امام وقت با دادن نشانه‌هايى، شيعيان مورد اعتماد را به امام پس از خود راهنمايى مى‌كرد و...
همان‌طور كه ملاحظه مى‌فرماييد مرحوم خويى، روايت‌هايى كه نام اهل‌بيت در آن باشد را نفى نمى‌كند بلكه:
1. تواتر آن را نفى مى‌كند، از اين‌رو مى‌گويد: «رواياتى كه هر گونه شك را از بين ببرد نبود».
2. كتمان اين روايت‌ها و نام امامان، به صورت قطعى از سوى خود امامان بود به‌خاطر حفظ جان امام بعدى پيش از تصدى مقام امامت.
3. براى خواص و محرم اسرار اهل‌بيت(عليهم السلام)، روايت‌هاى تعيين نام امامان وجود داشت اما از توده مردم كتمان مى‌كردند.
4. نشانه‌هايى كه امام وقت از امام پس از خود ارائه مى‌داد، براى افراد اهل دقت كفايت مى‌كرد و براى آنها اطمينان حاصل مى‌شد.
و...
186. على(ع) و جريان ارتداد
شيعه ادعا مى‌كند كه بيشتر صحابه پس از وفات رسول خدا(ص) مرتد شدند، و وقتى از آنها پرسيده مى‌شود: چرا على[(ع)] پس از وفات پيامبر(ص) ادعاى خلافت و امامت نكرد؟ شيعيان دچار تناقض‌گويى شده و ادعا مى‌كنند على[(ع)] از ترس مرتدشدن