338نوع علم وهبى است؛ براى نمونه اهل سنت نوشته‌اند:
«آن‌گاه كه رسول خدا(ص)، على(ع) را براى قضاوت به يمن مى‌فرستاد، على(ع) عرض كرد: اى رسول خدا! من جوان هستم و از علم قضاوت چيزى نمى‌دانم. رسول خدا دست بر سينه على(ع) گذاشت و چنين دعا كرد:
«أَللّهُمَّ اهْدِ قَلبَه وَ ثَبِّتْ لِسانَه» 1؛ «خدايا قلب على را هدايت كن و زبانش را از ترديد ثابت قرار بده».
امير مؤمنان على(ع) مى‌فرمايد: «پس از آن، در هيچ قضاوتى شك و ترديد در من راه نيافت».
علم امامان از اين نوع است نه علم حصولى و نه علم بى‌علت و نه آن گونه‌اى كه شما اهل سنت تصور مى‌كنيد.
على(ع) مى‌فرمايد:
علمني رسول الله الف باب كل باب يفتح الف باب. 2
رسول خدا[(ص)] به من هزار باب علم ياد داده كه از هر كدام هزار باب ديگر گشوده مى‌شود.
على(ع) هر چه دارد از رسول خدا(ص) دارد و در سايه خواست خدا، رسول‌خدا(ص)، على(ع) را به علم وهبى مجهز كرده است. 3
و اين گفتار شما به اين مى‌ماند كه بگوييد:
اگر رسول خدا(ص) پيامبر بود پس چرا قرآن را از طريق جبرئيل ياد گرفت؟
همان‌طور كه علم رسول خدا(ص) توسط وحى به او عنايت شده علم على(ع) نيز توسط رسول خدا(ص) به او عنايت شده پس اگر على(ع) چيزى را از رسول خدا(ص) مى‌پرسد با علم ژرف او در تضاد نيست.