260آنان مشورت كن». (آلعمران: 159) در حالى كه رسول خدا(ص) به وحى متصل بود و نيازى به نظرات مردم نداشت پس اين امر به مشورت چه معنايى دارد؟ فرمايش على(ع) هم به همان معناست.
ج) اين فرمايش على(ع) همانند سخن حضرت يوسف(ع) است و با آنكه معصوم بود، ولى خداوند از قول او نقل مىكند:
( وَ مٰا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمّٰارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاّٰ مٰا رَحِمَ رَبِّي ) (يوسف: 53)
من خودم را تبرئه نمىكنم، كه نفس (سركش) بسيار به بدىها امر مىكند، مگر آنچه را پروردگارم رحم كند.
7. زيرا عصمت انبيا نيز به اراده خداست. على(ع) نيز مىفرمايد:
فانّي لَستُ في نَفسي بِفَوقِ ان اخطِئَ وَ لَا آمَنُ ذلك مِن فِعلي الا ان يكفِيَ اللهُ مِن نَفسي... 1
نفس خودم را فراتر از خطا نمىدانم و در كار خودم از اشتباه ايمن نيستم، مگر آنكه خداوند مرا از اشتباهات نفسم حفظ كند.
اين گفتار، دقيقاً همان مفهوم صحيح عصمت است؛ يعنى عصمت ائمه به عنايت خدا است نه از سوى نفس خودشان.
130. كمك گرفتن از كفار ذمى عليه دشمنان
وقتى عراق درصدد حمله به عربستان بود، وقتى علماى عربستان فتوا دادند كه كمك گرفتن از كافران در برابر بعثىهاى مرتد در حال ضرورت جايز است، شيعيان، علماى اهل سنت را تقبيح كردند، اما عالم معروف آنها ابن مطهر حلى در كتاب