254خداوند از طريق الهام يا در رؤيا يا توسط پيامبر وقت يا توسط مَلك، آن مطالب را به مادر موسى اطلاع داده است.

البحر المحيط مى‌نويسد:

قال الجمهور: هي وحي الهام و قيل: في منام إما يبعث ملك اليها... ¹

همه علما گفته‌اند: اين وحى الهام بود و عده‌اى هم گفته‌اند: در خواب يا توسط ملك بود.

البحر المديد مى‌نويسد: «يعنى ما وحى رؤيا يا الهام يا توسط ملك بزرگوارى به او نازل كرديم». ²

همچنين در مورد نزول ملك به حضرت مريم(عليها السلام) و فرود آمدن روح بر آن حضرت و سخنانى كه ميان او و عالم ربوبى رد و بدل شده است، همگى نشان مى‌دهد ارتباط با عالم وحى مختص انبيا نيست؛ آنچه منحصر به انبيا است «وحى رسالتى» است، اما وحى الهامى يا وحى رؤيايى يا نزول ملك و امثال آن براى غير انبيا حقيقت دارد. با توجه به اينكه مقام على(ع) و فاطمه(عليها السلام) و امامان(عليهم السلام)، به مراتب از منزلت مادر حضرت موسى(ع) و حضرت مريم بالاتر است. در نتيجه، ارتباط وحى الهامى امامان(عليهم السلام) با عالم ربوبى، و دريافت آنچه امر الهى است بعد از رسول خدا، نه تنها ممكن، بلكه به سبب نياز جامعه بشرى ضرورى است.

خداوند به لقمان حكمت داده بود

با اينكه حضرت لقمان از انبيا نبود ³، اما خداوند مى‌فرمايد: ( وَ لَقَدْ آتَيْنٰا لُقْمٰانَ الْحِكْمَةَ )؛ «ما به لقمان حكمت داديم». (لقمان: 12)