185يا شما در كتابهاى روايى خودتان تقيه كردهايد و نام آن سه نفر را نبردهايد؟
اگر رسول خدا(ص) نام نبرده باشد پس رسول خدا(ص) نيز تقيه كرده و نام آنها را نبرده و اگر رسول خدا(ص) نام آنها را برده و شما نقل نكردهايد پس شما تقيه كردهايد، چرا؟
حكم شرعى تقيه از ديدگاه اهل سنت
ابن عطيه غرناطى از مفسران اهل سنت مىگويد: علما درباره اينكه از چه كسى بايد تقيه نمود؟ گفتهاند: «در مقابل هر زورگوى قدرتمند كه از سوى او نگرانى وجود دارد، مىتوان تقيه نمود: مانند، كفار آنگاه كه غالب مىشوند و حاكمان ظلم و جور...». 1
عدهاى ديگر گفتهاند: «آنچه كه در تقيه مجاز است در حد گفتار است اما در حد عمل نيست». 2
جماعتى از اهل علم كه حسن و مكحول و مسروق هم جزء آنهايند مىگويند: «شخص مكره (مجبور) جايز است هر آنچه كه خدا حرام كرده، انجام دهد تا جان خود را نجات دهد». 3
مسروق مىگويد: «اگر مكره تقيه نكند و بميرد وارد جهنم مىشود». 4
بغدادى در تفسيرش مىگويد: برخى نيز گفتهاند: «تقيه براى حفظ جان از ضرر جايز است؛ زيرا كه دفع ضرر از جان واجب است به حد امكان». 5
و عدهاى ديگر از علماى اهل سنت در تفسير آيه لاٰ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكٰافِرِينَ أَوْلِيٰاءَ... (آل عمران: 28) گفتهاند: