176نوشتهاند كه: پس از فوت حسن بن حسن با عبدالله بن عمرو ازدواج كرد كه آن هم چندان قابل اعتماد نيست.
83. تعارض نداشتن تقيه با عصمت
شيعيان، ائمه[(عليهم السلام)] را معصوم مىدانند و از طرفى مىگويند آنها در برخى موارد تقيه مىكنند. اين دو با هم در تناقض است؛ زيرا وقتى صحت رفتار و گفتار امامانشان با فرض تقيّه روشن نباشد، عصمت معنايى ندارد؟
شيعيان مىگويند: پاداش و اجر تقيه به اندازه پاداش نماز است و آنكه تقيه نمىكند، مانند كسى است كه نماز نمىخواند. آنها مىگويند «نُهدهم دين تقيه است». ترديدى نيست كه ائمه شيعه[(عليهم السلام)] به اين نهدهم عمل كردهاند و اين، با عصمت ادعايى درباره آنها تضاد دارد.
پاسخ
با توجه به اينكه مسئله تقيّه بارها در سخنان برخى مخالفان بهويژه وهابيان به آن اشاره شده و با طعن و كنايه به آن مىپردازند، لازم است به اختصار به بيان «تقيه» بپردازيم:
تعريف تقيه
«التقيّة اخفاء امر ديني لخوف الضرر من اظهاره » 1؛ «تقيه عبارت است از پنهان كردن يك امر دينى بهخاطر ترسى كه از ضرر افشاء و اظهار آن هست».
«تقيه» ترجيح دادن نفع بيشتر بر ضرر بيشتر و يا ترجيح دادن ضرر كمتر بر ضرر