162
پاسخ
1. معاويه منافق بود؛ يعنى از اول هم مسلمان نبود كه بخواهد مرتد شده باشد و منابع اهل سنت نيز اين مطلب را نقل كردهاند. 1
2. على(ع) از معاويه شكست نخورد، بلكه گرفتار مسلمانان سادهلوحى بود كه به دام فريب معاويه افتادند.
3. على(ع) هيچگاه به معاويه پيشنهاد صلح نداد و در هيچ منبعى اعم از منابع شيعى و سنى نيز چنين مطلبى نقل نشده است، بلكه صلح و سپس حكميت، درخواست معاويه بود.
4. على(ع) به هيچ وجه معاويه را قبول نداشت، چه رسد به اينكه به او بگويد «آنچه در دست من است براى من باشد و آنچه كه در دست تو است از آن تو باشد» و در هيچ منبع روايى و تاريخى نيز چنين چيزى نيامده است.
5. همچنين اگر صلح با مرتد يا كافرى همانند معاويه به معناى توهين به امام حسن باشد، صلح رسول خدا(ص) با مشركان مكه در حديبيه چه معنايى دارد؟
6. اگر شكست از كفار دليل بر عدم حقانيت است و دليل بر عدم ايمان ياران، پس چرا پيامبر(ص) از يهوديان خيبر شكست خورده و ابوبكر و عمر فرار كردند؟
77. مقايسه فضايل خلفا با فضايل على(ع)
شيعيان نمىتوانند ايمان و عدالت على[(ع)] را ثابت كنند، مگر آنكه سنّى شوند...؛ زيرا دلايل شيعه براى مؤمن بودن على[(ع)] مؤيد ايمان داشتن ابوبكر، عمر و عثمان