112ابتدا زبان و ادبيات عربى مىآموزند. برخى از آنان نيز چنان بر زبان عربى تسلط پيدا مىكنند كه كتابهايشان را به عربى مىنويسند؛ هر چند زبان اصليشان غيرعربى باشد.
1. مگر همه علماى اهل سنت از اعراباند؟ سنىهاى تركمن، آذرى، كرد، پاكستانى، افغانى، هندى، بلوچ، اروپايى و... كه عرب نيستند. اينها احكام اسلام را از كتاب و سنت چگونه استنباط مىكنند؟ اگر غيرعرب بودن بعضى شيعيان مشكلى در فهم آنها از دين ايجاد مىكند، اين عيب، شامل اهل سنت نيز مىشود؛ زيرا تعداد كثيرى از بزرگان حديثى و فقهى اهل سنت ايرانى و عجم هستند مانند:
محمد بن اسماعيل ابوعبدالله البخارى صاحب «صحيح بخارى» كه اهل بخارا از شهرهاى سابق ايران بوده است.
محمد بن عبدالله ابوعبدالله الحاكم النيسابورى صاحب «مستدرك على الصحيحين» ايرانى و اهل نيسابور (نيشابور) مىباشد.
ابوالحسين مسلم بن الحجاج القشيرى النيسابورى صاحب «صحيح مسلم» اهل نيسابور (نيشابور) ايران بوده.
محمد بن يزيد ابوعبدالله القزوينى صاحب «سنن ابن ماجه» ايرانى و اهل قزوين بوده است.
احمد بن شعيب ابو عبدالرحمان النسائى صاحب «سنن نسائى» اهل روستاى نساء از توابع خراسان بوده است.
احمد بن الحسين بن على بن موسى ابوبكر البيهقى صاحب «سنن بيهقى» اهل بيهق (سبزوار) از توابع خراسان بوده است.
ابوداود سليمان بن الاشعث السجستانى صاحب «سنن ابىداود» ايرانى و اهل سيستان بوده است.
ابوحنيفه نعمان بن ثابت بزرگترين رهبر مذهبى اهل سنت نيز ايرانى و از بلاد