143همچنين مىفرمايد:
(وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ لاٰ بُرْهٰانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمٰا حِسٰابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لاٰ يُفْلِحُ الْكٰافِرُونَ) (مؤمنون: 117)
وهر كس معبود ديگرى را با خدا بخواند -ومسلّماً هيچ دليلى بر آن نخواهد داشت- حساب او نزد پروردگارش خواهد بود؛ و يقيناً كافران رستگار نخواهند شد!
ونيز مىفرمايد: (إِنْ حِسٰابُهُمْ إِلاّٰ عَلىٰ رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ) ؛ «حساب آنها تنها با پروردگار من است اگر شما مىفهميديد». (شعراء: 113)
ونيز مىفرمايد: (مٰا عَلَيْكَ مِنْ حِسٰابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ) ؛ «نه چيزى از حساب آنها بر توست». (انعام: 52)
ونيز مىفرمايد: (وَ كَفىٰ بِاللّٰهِ حَسِيباً) ؛ «و خداوند براى محاسبه كافى است». (نساء: 6)
اين آيات، حسابرس بودن غير خدا را نفى مىكند و حال آنكه شيعه، اهل بيت( عليهم السلام ) را حسابرس مردم دانسته؛ چنانكه در زيارت جامعه آمده است:
« واياب الخلق اليكم وحسابهم عليكم... » 1؛ «بازگشت خلق به سوى شماست وحساب آنان نيز بر عهده شما...».
و لذاست كه مردم به اهل بيت( عليهم السلام ) استغاثه مي كنند.
پاسخ
اوّلاً: شايد مقصود از جملات زيارت جامعه اين باشد كه عاقبت كار انسانها به دست اهل بيت( عليهم السلام ) است كه با شفاعت و واسطهگرى آنها