136
كاولئك الفرس مثلا الذين كانوا يعبدون كسري و الذين سألهم رسول الله[(ص)] عن سبب حلقهم للحاهم فقالوا: أمرنا بذلك ربّنا، يعنون كسري. و لأنّ هؤلاء الذين عبدوهم من دون الله إذا ادّعوا الربوبية أو لم يدّعوها لايستطيعون تخليص عبدتهم من النار و العذاب، و سيتبرّئون يوم القيمة ممّن عبدهم. و هذا لانّ النصاري مثلا اعتقدوا الربوبية و الألوهية في المسيح، و كذا اليهود في عزير، و كذا عبدة الأصنام في اصنامهم... 1
و معناى آيه فوق به طور اختصار اين است: و كسانى كه غير از خدا را با سجده و اعتقاد به الوهيت آنها، عبادت مىكنيد؛ مثل كسى كه از شما بتها يا مسيح، يا ستارهها را مىپرستد، يا در حقيقت اشخاصى را عبادت مىكند كه در دنيا بزرگ است بدون توجه به خداوند بزرگ، آنها هرگز حتى مالك پوششى از هسته خرما نيز نيستند، همانند عجم كه كسرى را مىپرستيدند. كسانى كه چون پيامبر(ص) از آنان درباره علت تراشيدن ريششان سؤال كرد گفتند: پروردگار ما به آن دستور داده است و مقصودشان كسرى بود. و به جهت اينكه آنهايى را كه غير از خدا مىپرستيدند چه ادعاى ربوبيت در حق آنها داشته يا نداشته باشند نمىتوانند پرستش كنندگانشان را از دوزخ و عذاب نجات دهند، و زود است كه در روز قيامت از پرستش كنندگانشان تبرى جويند. و اين به جهت آن است كه از باب مثال مسيحيان اعتقاد ربوبيت و الوهيت درباره مسيح داشته و نيز يهود درباره عزير و پرستشكنندگان بتها، درباره بتهايشان چنين اعتقادى داشتند...