57پس از تولد، مادر بزرگ، وى را غرق در بوسه كرد و به حضور امام زينالعابدين عليه السلام و پدر نوزاد، امامباقر عليه السلام برد. خدا مىداند كه چه شادى و سرورى در دل اين دو حجت الهى به وجود آمد!
فرداى آن روز، زمانى كه خبر ولادت صادق آلمحمد (ص) ميان هاشميان پيچيد، همگان براى تبريك به منزل امام باقر عليه السلام رفتند.
چند سالى از ولادت امام صادق عليه السلام مىگذشت كه امّفروه، فرزند پسر ديگرى به دنيا آورد كه او را عبدالله ناميدند. برخى مانند «ابوالفرج اصفهانى» (م356ه.ق) معتقدند او همان عبدالله باهر است 1 و «طبرسى» 2، «ابنشهر آشوب» 3 و «علامه مجلسى» 4 او را عبدالله افطح ناميدند. ولى منابع ديگر او را به صورت مطلق عبدالله گفتهاند.
عبدالله از كسانى بود كه عمر خود را در خدمت به آرمان امامت مصروف مىكرد و در مسير هدفهاى عالى برادرش امام صادق عليه السلام گام مىبرداشت.