56مادر همسرش مراقبت مىشد. ايام ربيع المولود، يادآور خاطرات باشكوهى براى اهل بيت عليهم السلام بود؛ زيرا ميلاد جدشان، پيامبر گرامى اسلام (ص) و هجرت وى به مدينه، در اين ايام اتفاق افتاده بود. شب هفدهم ربيعالاول فرا رسيد؛ همان شبى كه در نيمه آن، وجود ملكوتى رسول خدا (ص) از آمنه بنت وهب، در مكه متولد شد، بار ديگر نيز تولد زيباى ديگرى را انتظار مىكشيد. در اين شب، امّفروه در اتاق خويش آرميده بود و در كنار بستر وى، فاطمه بنت الحسن عليها السلام و اسماء بنت عبدالرحمان بودند، در اتاق مجاور نيز امامسجاد عليه السلام و فرزندش، امام باقر عليه السلام ، حضور داشتند.
شب از نيمه گذشت. نزديك طلوع فجر صادق، امّفروه طلوع صادق آل محمد (ص) را به همگان مژده داد. آن نوزاد شريف، با صورت زيبا و نورانى خويش، به سوى آسمان نگريست و سپس به مهر و محبت و لبخندى زيبا از مادرش سپاسگزارى كرد. درخشش اتاق امّفروه، خبر از جوشش نهر فياض الهى مىداد. از اين رو، رسول خدا (ص) وى را جعفر 1 ناميده بود.