79 الخَيراتِ» ¹؛ «هركس چشم به راه مرگ باشد، به كار خير شتاب مى‌كند».

امام على عليه السلام در سخنى ديگر درباره شتاب در امر خير فرموده است: «دليل تعجيل من در كار خير آن است كه مبادا شخص نيازمند، به‌گونه‌اى ديگر بى‌نياز شود و فرصت نيكوكارى از من سلب گردد».

امام صادق عليه السلام نيز مى‌فرمايد:

إِذَا هَمَمْتَ بِشَىءٍ مِنَ الْخَيْرِ فَلا تُؤَخِّرْهُ فَإِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ رُبَّمَا اطَّلَعَ عَلَى الْعَبْدِ وَ هُوَ عَلَى شَىءٍ مِنَ الطَّاعَةِ فَيَقُولُ: وَ عِزَّتِى وَ جَلالِى لاأُعَذِّبُكَ بَعْدَهَا أَبَداً. ²

هرگاه بر انجام دادن كار خوبى تصميم گرفتى آن را به عقب نينداز؛ زيرا خداى تبارك و تعالى بسا توجه كند به بنده‌اش

هنگامى كه او مشغول اطاعت است؛ آن‌گاه مى‌فرمايد: «به عزت و جلالم از اين پس تو را عذاب نخواهم كرد».

اسلام ابراز نياز را ناشايست مى‌داند؛ چرا كه آبرو و حرمت مسلمانان را خدشه‌دار مى‌كند. ازاين‌رو به مسلمانان فرمان داده است، پيش از آنكه نيازمندى دست طلب دراز كند، به يارى‌اش بشتابند.

در روايتى وارد شده است:

إِبْدَأْ بِالْعَطِيَّةِ مَنْ لَمْ يَسْأَلْكَ وَ ابْذُلْ مَعْرُوفَكَ لِمَنْ طَلَبَهُ وَ إِيَّاكَ أَنْ تَرُدَّ السَّائِلَ. ³