76
1. حد و مرز خدمت
خدمترسانى حد و مرز ندارد؛ يعنى از نقطه صفر آغاز مىشود و به بىنهايت پيش مىرود؛ زيرا موضوع خدمت آفريده خداست و راه رشد و تكامل معنوى نيز بىپايان است. كسى كه خالصانه براى خدا مىكوشد، هرجا كه باشد خير و بركتش به مردم مىرسد.
امام صادق عليه السلام درباره معناى «مباركاً» در آيه شريفه وَ جَعَلَنِي مُبٰارَكاً أَيْنَ مٰا كُنْتُ (مريم: 31) مىفرمايد: «يعنى بسيار نفعرسانى به مردم». 1
امام على عليه السلام مىفرمايد:
فِى كُلِّ شَىءٍ يُذَمُّ السَّرَفُ إِلّا فِى صَنَائِعِ الْمَعْرُوفِ وَالْمُبَالَغَةِ فِى الطَّاعَةِ. 2
اسراف در هر چيزى مذموم و نكوهيده است، جز در انجام دادن نيكىها و مبالغه در طاعت خدا.
2. مشروطنبودن خدمترسانى
همانگونه كه اشاره شد، در خدمترسانى به ديگران، زمان، مكان، گروه و آيين خاص قيد نشده است. هر موجودى كه بهرهاى از حيات دارد و خدمت به او كمك به ظلم و گناه نباشد، مشمول خدمترسانى مىشود.
امام رضا عليه السلام مىفرمايد: