67يكى از مصداقهاى رفتار انسان به شمار مىآيد.
بنابراين با زبان هم مىشود خدمت كرد؛ همچنان كه مىتوان با آزار زبانى، جهنم را براى خود خريد.
رسول خدا (ص) فرمود:
مَنْ لَمْ يَحْسُبْ كَلامَهُ مِنْ عَمَلِهِ كَثُرَتْ خَطَايَاهُ وَ حَضَرَ عَذَابُه. 1
كسى كه گفتارش را از كردارش به شمار نياورد، گناهانش بسيار شود و عذابش آماده و نقد باشد.
شخصى خدمت رسول خدا (ص) رسيد و عرض كرد: «مرا به مطلبى كه به حالم مفيد باشد توصيه فرماييد». حضرت فرمود: «زبانت را نگهدار».
«وَ هَلْ يَكُبُّ النَّاسَ عَلَى مَناخِرِهِم فِى النَّارِ إِلّا حَصَائِدُ أَلْسِنَتِهِم» 2؛ «آيا مردم را جز دروشدههاى زبانشان به روى در دوزخ مىافكند؟!».
در مقابل، شادكردن مؤمنان با زبان نرم و چهره خندان، از بهترين عبادتها نزد پروردگار شمرده شده است.
امام باقر عليه السلام مىفرمايد:
تَبَسُّمُ الرَّجُلِ فِى وَجْهِ أَخِيهِ حَسَنَةٌ وَ صَرْفُ الْقَذَى عَنْهُ حَسَنَةٌ وَ مَا
عُبِدَ اللهُ بِشَىءٍ أَحَبُّ إِلَى اللهِ مِنْ إِدْخَالِ السُّرُورِ عَلَى الْمُؤْمِن. 3
لبخندزدن انسان به روى برادرش نيكى است و دوركردن خاشاك (آزار) از او نيكى است و محبوبترين عبادت نزد خداوند، شادكردن دل مؤمن است.