90گردآورى كرد و در مصحفهايى نوشت، كه در چوب درخت خرما و غير آن پراكنده بود و 25 مرد از قريش و 50 مرد از انصار را نشاند و گفت: «قرآن را بنويسيد و بر سعيدبنعاص كه فردى سخندان است عرضه كنيد».
برخى راويان نقل كردهاند كه على بن ابىطالب(ع) پس از رحلت رسول خدا(ص) قرآن را گردآورى كرد و آن را بار بر شترى آورد و فرمود: «اين قرآن را من گردآورى كردهام».
راوى مىگويد: «حضرت آن [قرآن] را هفت جزء كرده بود، آنگاه آن اجزاء را ذكر كرد».
در تاريخ ابوالفداء آمده است:
در جنگ مسيلمه گروهى از قاريان مهاجر و انصار كشته شدند. زمانى كه ابوبكر كثرت كشتهشدگان را ديد، به جمعآورى قرآن از سينه مردان (حافظان) و چوبهاى درخت خرما و پوستها فرمان داد، و آن مجموعه را نزد حفصه دختر عمر، همسر پيامبر(ص)، باقى گذاشت.
اصل آنچه در تاريخ يعقوبى و ابوالفداء آمده است، مانند اينگونه روايات است:
بخارى در صحيحش از «زيد بن ثابت» نقل مىكند كه گفت:
ابوبكر مرا به قتلگاه اهل يمامه فراخواند و عمر نيز نزد او بود. ابوبكر گفت: «عمر نزد من آمد و گفت: شدت جنگ روز يمامه قاريان قرآن را از ما گرفت و من بيم آن دارم در جاهاى ديگر نيز قاريان را از بين ببرند و در نتيجه، بخش زيادى از