81از ديگر روايات در اين زمينه، حديثى از «ابنمسكان» است كه مىگويد: امام صادق(ع) فرمود: «كسى كه امر و جايگاه ما را در قرآن نشناسد، از فتنهها كناره نگيرد» 1؛ يعنى كسى كه جايگاه امامت و ولايت را بهگونهاى كه در قرآن آمده است، امامتى كه ذاتاً بر آنان (اهلبيت) منطبق است نه ديگران، نشناسد، نمىتواند از گمراهىهاى فتنهها رهايى يابد؛ زيرا آنان دستاويز محكم و ريسمان آويخته ميان آسمان و زمين، و كشتىهاى نجات و راه بهسوى خدايند.
همچنين «حنان بن سدير» از امام باقر(ع) نقل مىكند كه حضرت فرمود:
اى ابوالفضل! در محكم كتاب خدا براى ما حقى است كه اگر
آن را محو كنند و بگويند آن حق از جانب خدا نيست، يا از آن آگاهى نداشته باشند، اين دو گفتار در مفهوم و معنا يكسان است. 2
يعنى ويژگى ما و توصيف جايگاه ما از ولايت، طبق آنچه حق شايسته و بايسته اين جايگاه والاست، در قرآن با دلايل و شواهد بيان شده است كه اگر،به فرض، آن را محو كنند يا بگويند به آن حق آگاهى نداشتهاند، يعنى بهطور كلى از آن بىاطلاع بودهاند، اين دو گفتار يكسان است؛ يعنى ناآگاهى آنان، با محوكردن آن از كتاب خداوند، يكسان است. 3