76از جمله مرحوم آيتالله خويى مىگويد:
از جمله موضوعاتى كه دلالت دارد نام اميرمؤمنان(ع) به صراحت در قرآن ذكر نشده، حديث غدير است؛ زيرا اين حديث صراحت دارد كه پيامبر(ص) على(ع) را به فرمان خدا هنگامى نصب كرد كه در اينباره بر آن حضرت تأكيد شده بود و همچنين هنگامى بود كه خدا به او وعده داد، وى را از شر مردم نگاه مىدارد. بنابراين اگر نام على(ع) در قرآن ذكر مىشد، به نصبكردن و مهيانمودن آن اجتماع انبوه مسلمانان نيازى نبود و رسول خدا(ص) از اظهار آن بيم و هراسى نداشت تا به تأكيد در امر تبليغ نياز داشته باشد.
بر اين اساس، اجمالاً صحت حديث غدير، موجب حكم به تكذيب اين دسته رواياتى مىشود كه مىگويد نامهاى امامان در قرآن بيان شده است؛ بهويژه كه حديث غدير به حجةالوداع
مربوط بود و در اواخر زندگى پيامبر(ص) و نزول همه قرآن و رواج آن ميان مسلمانان رخ داد.
همچنين صحيحه ابوبصير كه در كافى روايت شده است با همه اين روايات (كه مىگويد نام على(ع) درقرآن آمده است) معارضه مىكند؛ ابوبصير مىگويد: از امام صادق(ع) درباره اين سخن خداوند عزوجل: «... خدا و رسول و اولوالامر از ميان خودتان را اطاعت كنيد» 1، پرسيدم. فرمود: «[اين آيه] درباره علىبنابىطالب و حسن و حسين( عليهم السلام ) نازل شده است».