75را درباره ولايت على(ع) و امامان( عليهم السلام ) پس از او به شما خبر دادم، چه كسى در گمراهى آشكارى است. 1
ابوبصير درباره اين سخن خداى متعال كه فرمود: سَأَلَ سٰائِلٌ بِعَذٰابٍ وٰاقِعٍ ؛ «تقاضاكنندهاى، تقاضاى عذابى كرد كه واقع شد». (معارج: 1) از امامصادق(ع) روايت كرده است كه حضرت فرمود:
تقاضاكنندهاى، از عذابى كه بر منكرانِ ولايت على(ع) واقع مىشود، پرسيد، دفعكنندهاى براى آن وجود ندارد. به خدا سوگند! جبرئيل(ع) آن را همينگونه بر محمد(ص) نازل كرد. 2
جابر از امام باقر(ع) نقل مىكند كه حضرت فرمود:
آيه [و اگر اندرزهايى را كه به آنان داده مىشد، انجام مىدادند] 3اينگونه نازل شد: «و اگر اندرزهايى را كه به آنان داده مىشد،
درباره على(ع)، انجام مىدادند براى آنها بهتر بود... . 4
بنابراين اندك عباراتى كه در اين روايات وارد شده است به هيچوجه بر تحريف دلالت ندارد؛ چون توضيح داديم كه بخشى از تنزيل، همانند تفسير قرآن است كه از خود قرآن نيست و ناگزير بايد آن روايات را بر اين حمل كنيم كه بيان نامهاى امامان: در تنزيل، از همين قبيل است.
از اينجاست كه دانشمندان پژوهشگر مكتب اهلبيت: گفتهاند كه نامهاى امامان به صراحت در قرآن ذكر نشده است.