137پايانى سوره كهف را بخواند [از شر دجال مصون خواهد بود]». ¹

بغوى در «شرح السنّه» مى‌گويد:

صحابه از بيم اينكه مبادا با از ميان رفتن حافظان قرآن، بخشى از آن نيز از بين برود، قرآنى را كه خدا بر رسولش نازل فرمود، بى‌آنكه چيزى بر آن بيفزايند يا چيزى از آن بكاهند، ميان دو جلد گرد آوردند. ازاين‌رو همان‌گونه كه قرآن را از رسول‌خدا(ص) شنيده بودند، بى‌آنكه مطلبى را مقدم و مؤخر كنند يا به ترتيبى قرار دهند كه آن را از رسول خدا(ص) دريافت نكرده باشند، آن را به نگارش درآوردند. رسول خدا(ص) پيوسته قرآن را بر اساس ترتيب موجود در مصاحف، به دستور جبرئيل، به صحابه‌اش مى‌آموخت و هنگام نزول هر آيه‌اى اعلام مى‌كرد كه اين آيه پس از فلان آيه در فلان سوره نوشته شود. بنابراين ثابت شد كه تلاش صحابه براى گردآورى قرآن، در يك مكان بوده است و به ترتيب آن كارى نداشته‌اند؛ زيرا قرآن در لوح محفوظ به همين ترتيب مكتوب بوده است كه خداوند آن را يك پارچه به آسمان دنيا نازل كرد و سپس به‌تدريج، به هنگام نياز، آن را نازل مى‌فرمود. ²

قاضى ابوبكر در «الانتصار» مى‌گويد:

عقيده ما اين است كه همه قرآنى را كه خدا نازل كرده و به نوشتن آن فرمان داده و پس از نزول، چيزى را از آن نَسخ نكرده و تلاوتش را برنداشته، همين قرآنى است كه ميان دو جلد است؛