117طبرانى و ابنعساكر، از شعبى روايت كردهاند كه مىگويد:
شش تن از انصار، قرآن را در دوران رسول خدا(ص) گرد آوردند كه عبارت بودند از: أبى بنكعب، زيد بن ثابت، معاذ بن جبل، ابودرداء، سعد بن عبيد و ابوزيد. البته مجمع بن جاريه، همه قرآن را به جز دو يا سه سوره، دريافت كرده بود. 1
همچنين روايت گذشته كه بخارى آن را از انسبنمالك روايت كرد.
شايد كسى بگويد: مقصود از گردآورى در اين روايات، گردآورى در سينه [حافظان] است نه تدوين. ولى بر اين ادعا شاهدى وجود ندارد. در ضمن نام حافظان قرآن در دوران رسول خدا(ص) قابل شمارش نبوده است. بنابراين چگونه مىتوان آنان را منحصر در چهار يا شش تن دانست؟! و كسى كه حالات صحابه و پيامبر(ص) را بهگونهاى دقيق بررسى كند، برايش يقين حاصل مىشود كه قرآن در دوران رسول خدا(ص) گردآورى شده و تعداد گردآورندگان آن كم نبوده است.
اما روايتى را كه بخارى به اسنادش، از انس روايت كرده است كه گفت: «رسول خدا(ص) رحلت كرد و قرآن را جز چهار تن كسى گردآورى نكرد»، مردود است و پذيرفتنى نيست؛ زيرا با روايات گذشته، حتى با روايتى كه بخارى نقل كرده است، تعارض دارد. افزون بر آنكه قابل تصديق نيست. از سويى چگونه امكان دارد كه راوى، هنگام وفات پيامبر(ص)، آن همه مسلمان پراكنده در شهرها را بشناسد و حالتشان را جويا شود تا بتواند گردآورندگان قرآن را در چهار تن منحصر كند. بنابراين چنين ادعايى، حدس و تخمين، و سخن بدون علم و آگاهى است.