23قول دوم صحيح‌تر است. ¹

روشن است كه ازدواج پيامبر(ص) با ام‌حبيبه، جنبه دلجويى از اين زن مسلمان را داشت؛ زيرا او با جدا شدن از پدر و اقوام بت‌پرست خود به همراه همسر مسلمانش رهسپار حبشه شد و در آن ديار غربت نيز شوهر و شريك زندگى خود را از دست داد. پس چه افتخارى بهتر از اينكه به همسرى پيامبر(ص) نائل گردد. با اين عمل، پيامبر(ص) از صبر و ايمان ام‌حبيبه تجليل كرده و او و كودك بى‌پناهش را پناه دادند و همچنين از اين طريق، ابوسفيان (رئيس كفار و مشركان مكه) را شكست دادند تا آنجا كه خود ابوسفيان، پس از شنيدن خبر ازدواج دخترش با پيامبر، زبان به اعتراف گشود و گفت: «بينى اين مرد به خاك ماليده نمى‌شود». ² (اين سخن كنايه از شكست‌ناپذيرى پيامبر(ص) است).

در برخى منابع تاريخى و تفسيرى از ابن عباس آمده است كه مقصود از «مودت» در آيه عَسَى اللّٰهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الَّذِينَ عٰادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً ³(ممتحنه: 7)