94 إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلاً ) (نساء:59)

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر [خدا] و پيشوايان [معصوم] خود را و هرگاه در امرى نزاع داشتيد آن را به خدا و پيامبر باز گردانيد [و از آنها داورى بطلبيد] اگر به خدا و روز رستاخيز ايمان داريد، [اين كار براى شما] بهتر و عاقبت و پايانش نيكوتر است.

خداوند در اين آيه به مؤمنان فرمان مى دهد كه او را اطاعت كنند. به دنبال اين فرمان، به اطاعت از رسول خويش و نيز اطاعت از «اولوا الأمر» فرمان مى‌دهد. اطاعت از خدا و رسول‌خدا معلوم است و ابهامى در آن وجود ندارد، اما درباره «اولوا الأمر» كه به اطاعت كردن از آنها نيز دستور داده شده است، بين شيعه و اهل سنت اختلاف نظر وجود دارد. در اينجا، ديدگاه هر يك از آنها را بيان مى‌كنيم:

ديدگاه اهل سنت

مفسران و علماى اهل سنت درباره معناى «اولوا الأمر» اختلاف كرده‌اند. مشهورترين ديدگاه ها در اين‌باره از اين قرار است:

1. مقصود از «اولوا الأمر»، اميران و زمامداران حق‌اند. ¹ زمخشرى اين ديدگاه را مى‌پذيرد و درباره علت آن مى نويسد: «زيرا خداوند و رسولش از زمامداران باطل و ستمگر بيزارند. بنابراين در وجوب اطاعت از آنان بر خدا و رسولش عطف نمى‌شوند». ²