129اين‌گونه سخن گفتن دلالت بر اين دارد كه آنها از روى اختيار، در راه شرك قدم ننهادند.
همچنين خداوند مى‌فرمايد:
( يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ ) (مائده: 67)
اى پيامبر! آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده است به‌طور كامل [به مردم] ابلاغ كن و اگر چنين نكنى رسالت او را انجام نداده‌اى. خداوند تو را از [خطرات احتمالى] مردم حفظ مى‌كند.
به استناد روايات نقل شده از سوى شيعه و اهل سنت، اين آيه در روز غدير خم نازل شد. مسئله اى كه پيامبر(ص) به ابلاغ آن مأمور شده بود به اندازه اى مهم بود كه اولاً ابلاغ نكردن آن با انجام ندادن رسالت مساوى مى شد: ( وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ ) و ثانياً مى توانست جان آن حضرت را به خطر بيندازد كه خداوند متعال با جمله ( وَ اللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النّٰاسِ ) ، حمايت خويش را از پيامبر(ص) بيان فرمود.
از اين آيه به خوبى برمى آيد كه امكان تخلّف از دستور خداوند براى پيامبر(ص) وجود داشت كه خداوند از يك سو، پيامد انجام ندادن دستور الهى را به آن حضرت گوشزد مى‌كند و از سوى ديگر، محافظت خويش را در قبال نيرنگ مخالفان ابراز مى دارد. 1