84مشهور است 1 با اين همه معروفيت، افرادى مثل ابنكثير مىگويند: خلاصه، اين حديث با همۀ طرق فراوانى كه دارد، در دل براى صحّت آن، جاى تأمل و ترديد است!
علامه امينى در جواب وى مىگويد: دلى كه هنوز در اين حديث تأمل داشته باشد، خدا بر آن مهر زده است و گرنه چرا بايد با وجود همۀ شرائط صحت، در آن تأمل و ترديد كرد؟ و گرنه، اين كه يك انسانى نزد پيامبرخدا(ص) از همۀ امّت محبوبتر باشد، چيز تازهاى نيست و كسى را نمىرسد كه بر محبوب پيغمبر(ص) هر كه باشد، ايرادى و اعتراضى بنمايد تا چه رسد كه آن كس، شخصيت بزرگوارى چون اميرالمؤمنين(ع) با همۀ سوابق و فضايل درخشانش باشد، شخصى كه نفسِ نفيس پيامبر و پسر عم و برادر او در ميان همۀ مردم بوده؛ آن شخصيت بزرگوارى كه نزديكى و مقام قرب و درجۀ امتيازش نزد پيامبر(ص) قابل انكار نيست. 2امّا اصل جريان مرغ بريان، به نقل از حاكم نيشابورى به سندش از انس بن مالك چنين است: من خدمتگذارى رسول خدا (ص) را مىكردم، وقتى جوجهاى بريان براى حضرتش آوردند، پيامبر فرمود: