55پيامبر(ص) در روز عرفهاى، نظر مباركش به عمر افتاد و پس از يك تبسم دلنشين فرمود:
«اِنَّ اللهَ تعالى باهى بِعِبادِهِ عامّۀ وَ بِعُمَر خاصّۀ 1؛ خداوند به (عبادت) بندگان به طور عموم و به عمر به طور خاصى، فخر و مباهات مىكند.»
مأمون در پاسخ گفت: اين هم محال است؛ زيرا بنابراين بايد پيغمبر با سايرين يكسان باشد و تنها اين خصوصيّت و برترى، به عمر داده شده باشد. چنين چيزى محال است كه خداوند چنين مباهات خصوصى را ويژۀ عمر ساخته باشد و حتى به پيغمبرش در ضمن