97موضوعى را تغيير دهد. چه رسد به اينكه ادلۀ عقلى و نقلى نيز بر لزوم احترام قبور انبيا و اوليا وجود دارد.
چگونه ممكن است خداوند احترام به يك سنگ را، به خاطر اينكه حضرت ابراهيم هنگام ساختن خانۀ كعبه پاى خود را روى آن گذاشته، واجب مىكند و آن را كفر و شرك نمىداند، اما قبرى را كه بدن شريف خليلش در آنجا دفن شده، همچنين قبرى را كه بدن اشرف كائنات و سرور فرزندان آدم در آنجا به خاك سپرده شده، آن را كفر و شرك مىداند؟! اگر قبور داراى احترام و فضيلت نبودند، چرا خليفۀ اول و دوم وصيت كردند آنها را در جوار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله دفن كنند؟ و چرا پيروانشان آن را بزرگترين منقبت و فضيلت مىدانند كه در جوار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله دفن شدهاند؟ اگر قبور داراى احترام نبودند و اميد خير و بركتى از آنها نبود، چرا وقتى كه بنىهاشم مىخواستند جنازۀ امام حسن مجتبى را به عنوان تجديد عهد، كنار قبر جدش پيامبر صلى الله عليه و آله ببرند، بنى اميه به گمان اينكه مىخواهند جنازه را در آنجا دفن كنند، لباس رزم پوشيده، مانع شدند و گفتند:
چرا بايد عثمان در دورترين نقطۀ بقيع دفن شود اما امام حسن عليه السلام در كنار قبر جدش؟! اگر قبر داراى احترام و فضيلت و بركت نبود، چرا بنىهاشم طبق وصيت امام مجتبى مىخواستند جنازهاش را براى تجديد عهد نزد جدش ببرند؟! آيا اين عمل عين توسل و تبرّك به پيامبر صلى الله عليه و آله