94به احترام و شرافت كسى كه در آنجا مدفون است؛ از اين رو، محلّ دفن پيامبران، صالحان، عالمان و اولياى خدا نيز به خاطر احترام مدفونين در آن مكان، داراى همان احترام و شرافتى خواهند شد كه خود صاحب قبر دارد؛ همانگونه كه خود صاحب قبر واجبالاحترام است و بايد در مقابلش خضوع كرد، در مقابل قبرش نيز بايد تواضع و خضوع نمود؛ زيرا گفتهاند: «شرفُ المكانِ بالمكين».
چنانكه پوست حيوان مذبوح، آنگاه كه جلد قرآن شود، شايستۀ اكرام و احترام و مايۀ بركت است و در اينصورت، احترامش واجب و اهانت و بىاعتنايى به آن حرام خواهد بود. بنابراين، همانگونه كه احترام به جلد قرآن احترام به خود قرآن مىباشد، احترام به قبور اولياءاللّٰه نيز احترام به خود آنها خواهد بود. پس احترام به اين قبور و خضوع و خشوع نمودن در برابر آنها، به امر و دستور خود بارىتعالى است كه آنها را محترم و معظم قرار داده؛ زيرا اينها قبور انبيا و پيامبرانى هستند كه خداوند امر به اكرام و احترام آنها نموده و هر اطاعتى كه به واسطۀ امر پروردگار باشد در واقع اطاعت و عبادت خود او خواهد بود مانند:
احترام كردن به برادر دينى. احترام به پدر و مادر و اظهار خضوع و فرود آوردن جناح ذل در مقابل آنها. احترام به مسجد و نماز تحيت در آن. احترام به كعبه و طواف به دور آن. احترام به حرم و مرتكب نشدن محرّمات آن. احترام به