93آنرا عبادت آنها نمىداند؛ زيرا هر تعظيم و احترامى عبادت نيست و نه تنها موجب كفر و شرك نمىگردد بلكه احترام به آنها عين عبادت و اطاعت از خداى تعالى است؛ زيرا احترام گذاشتن به كسىكه خدا به او احترام گذاشته، اطاعت و عبادت خود اوست همانگونه كه از آيۀ 80 سوره نساء استفاده مىشود اطاعت از پيامبر صلى الله عليه و آله اطاعت از خودِ خدا است. احترام به او نيز احترام به خودِ خداوند خواهد بود؛ زيرا انبيا در پيشگاه خدا داراى احترام ويژه و شأن و شرف و فضيلتى برتر هستند كه ديگران فاقد آن مقام و مرتبت مىباشند. خداوند آنها را به رسالت خود برگزيده و بر تمام آفريدگان خود برترى داده كه امين دين و شريعت او باشند. صالحان نيز دوستداران خدا و مطيع اوامر و نواهى او هستند.
بنابراين، كسى در واجب الاحترام بودن آنها؛ چه در حال حيات و چه پس از مرگ، ترديد ندارد و احترام به آنها را عين احترام به خدا مىداند. بنابراين، احترامى كه پيامبران، صالحان و عالمان در زمان حيات دارند، به هيچوجه با ارتحال و فوت از بين نمىرود به همين جهت امام مالك در بحثى كه با منصور دوانيقى داشتند، به او گفت: «حرمة النبيّ (صلّى اللّٰه عليه و سلّم) ميّتاً كَحُرمَته حيّاً» «احترام پيامبر صلى الله عليه و آله در حيات و مماتش يكسان است.»
بنابر اين، چون شرافت و احترام هر مكان، بستگى دارد