74درخواست شفاعت از غير خدا بهطور قطع شرك خواهد بود و ما به هيچوجه حق نداريم بگوييم: «يَا مُحَمَّدُ اشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّٰهِ»؛ «اى محمد نزد خدا در حق ما شفاعت كن.»
پاسخ نخست:
در پاسخ اين شبهه، كه نوعى سفسطه و قياس باطل است، بايد بگوييم:
درخواست شفاعت از غير خدا، هيچگاه بهمعناى عبادت و پرستش غير خدا نيست؛ زيرا عبادت و پرستش آن است كه انسان «مطلوب منه» را، كه از او درخواست شفاعت مىكند، خدا و ربّ و همه كاره بداند و با همين قصد و عقيده، در برابرش خضوع و اظهار تذلّل نمايد وگرنه مطلق خضوع و اظهار تذلّل، نه عبادت است و نه موجب شرك و كفر. اگر مطلق خضوع در برابر غير خدا، موجب شرك و كفر كسى شود، بايد از زمان حضرت آدم عليه السلام تا اين زمان، تمام افراد بشر كافر شده باشند! چرا كه فردى را نمىتوان يافت كه عبادت به معناى اطاعت و خضوع در مقابل كسى را نداشته باشد. اگر مطلق اطاعت از غيرخدا و انقياد در برابر او كفر است، بايد اطاعت عبد از مولى، زن از شوهر، خادم از مخدوم، كارگر از كارفرما، رعيت از ارباب، نظاميان از فرماندهان و... كفر و شرك به حساب آيد و اگر مطلق خضوع و اطاعت در برابر غيرخدا