138وجوب شده‌اند؟ شما اين همه رواياتى را كه در اين موضوع وارد شده چگونه منكر مى‌شويد و مى‌گوييد در هيچ روايتى به جواز آن اشاره نشده است!
امام تقى‌الدين سبكىِ شافعى (متوفاى 756 ق.) مى‌گويد: «والأَحَادِيثُ وَالآثَارُ فِي ذَلِكَ أَكثَرُ مِن أَن تُحصى وَ لَو تَتَبَّعْتُها لَوَجَدتُ مِنهَا أُلُوفاً» ؛ «اخبار و احاديث در اين مورد به قدرى زياد است كه بيرون از شمارش مى‌باشد. اگر بخواهم آن‌ها را جمع‌آورى كنم، به هزاران مورد دست خواهم يافت!»
با اين وصف، آقايان چگونه چنين ادعايى مى‌كنند؟ آيا اين بزرگان را، جزو علماى خود نمى‌دانند؟ يا اين كتاب‌ها از آن‌ها نيست؟ و يا اين‌كه به اين روايات برخورد نكرده‌اند؟! و شايد اينان را مزدور ديگران به حساب مى‌آورند!
البته اگر هيچ روايتى هم نرسيده باشد، عموم آيۀ مباركۀ: ...وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً كه صريح در جواز و بلكه صريح در ترغيب توسل به رسول اللّٰه است، براى اثبات آن كفايت مى‌كند، چه رسد به قول جناب سبكى كه هزاران روايت و اثر در جواز و استحباب آن وارد شده و هركس مناسكى نوشته، استحباب زيارت پيامبر و آداب آن‌را بيان كرده است.