103هزار بار بر آن سجده خواهم كرد.»
مجنون ليلى در همين مورد اينگونه گفته است:
أَمُرُّ عَلَى الدِّيَارِ دِيَارِ لَيْلَى
«هرگاه گذارم به خانهاى كه ليلى در آنجا ساكن است بيفتد، صاحب آن خانه و ديوارهايش را بوسه باران خواهم كرد.
اين خانه نيست كه مرا ديوانۀ خود ساخته، بلكه عشق و علاقۀ به صاحبِ خانه!»
8 . ابو خَيثَمه (زهير بن حرب، متوفاى 234 ق. كه ثقه و مورد اعتماد اهل سنت است) از مصعب بن عبداللّٰه، از اسماعيل بن يعقوب تيمى روايت كرده است كه: ابن مُنكدر (ابوعبد اللّٰه مدنى، يكى از پيشوايان و بزرگان تابعين، متوفاى 130 ق.) با اصحاب جلسه مىگذاشت و تدريس مىكرد. بارها اتفاق مىافتاد كه به بيمارى «صُمات» مبتلا مىشد و زبانش بند مىآمد؛ بهگونهاى كه نمىتوانست حرف بزند. هنگام ابتلا به اين مرض، كنار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله مىآمد و با همان حال صورتش را بر قبر مىگذاشت و برمىگشت. گروهى بر اين كارش سرزنش كردند در پاسخ آنان گفت: گاهى خطر بسيار بزرگى به سراغم مىآيد و مرا