1) . در «مقياس الهدايه» سنّت را اين چنين به تعريف كشيده است: «الحديث هو كلام يحكى قول المعصوم او فعله او تقريره» يعنى حديث عبارت است از كلامى كه حاكى از قول، فعل و يا تقرير معصوم باشد.../مترجم/

2) . از برخى روايات نبوى اينطور مستفاد مى‌گردد كه حضرت محمّد(ص) براى حفظ و صيانت احاديث و آثار نبوّت مردم را بيش از كتابت و نوشتن حديث، به حفظ و از بركردن دعوت و تشويق مى‌فرمود (رجوع شود به كافى/ج/1 صفحۀ 301 - وسائل الشيعه/ ج/18 صفحات 63، 67 و 70) و برخى از دانشمندان «علم حديث» واژۀ «حفظ» را در احاديث نبوى فوق اعم از بركردن و كتابت هر دو مى‌دانند و در حقيقت كتابت حديث هم نوعى حفظ آنست.../مترجم/

3) . برخلاف آنچه كه مؤلّف آورده است، مداركى در دست داريم كه در زمان حضرت محمّد(ص) احاديث نوشته مى‌شده و آن حضرت هم به نوشتن آن تشويق مى‌كرده است...(رجوع شود به وسائل الشيعه/ ج18 / صفحۀ 68 - اصول كافى / ج/2 صفحۀ 667 - سفينۀ البحار/ ج/1 صفحۀ 229) البتّه در عصر نبوى كتابت و نوشتن حديث مانند دوره‌هاى بعدى تاريخ اسلام آنقدرها مرسوم و متعارف نبود و لذا آورده‌اند: ان مدار السلف كان على النقش فى الخواطر لا على الرسم فى الدفاتر (اربعين شيخ بهائى/ صفحۀ 5) و نيز از روايات متعددى استفاده مى‌شود كه كتاب يا كتابهاى بسيار بززگى به املاء رسول خدا(ص) و خطّ على(ع) كه شامل تمام احكام شرعى و قوانين اسلامى بوده از على(ع) براى امامان بعدى به يادگار مانده است و امامان : به آن مراجعه و گاه‌گاه نيز به آن استناد مى‌جسته‌اند... (رجوع شود به جامعۀ احاديث الشيعه/ ج/1 صفحۀ 24 - تأسيس الشيعه لعلوم الاسلام/ صفحۀ 279) و باز به استناد روايت ديگرى، حضرت على(ع) كتابهاى متعددى در عصر رسول اكرم(ص) و يا در دو سه ماه بعد از رحلت آن حضرت به خطّ خود نوشته است كه نزد امامان معصوم دست بدست مى‌گشته، مانند كتابهاى «جفر»، «جامعه» و «مصحف فاطمه». (رجوع شود به جامعۀ احاديث الشيعه/ ج/1 صفحات 18 و 19 و 20) البتّه صرف‌نظر از صحت و سقم روايتى را كه مرحوم مؤلّف به رسول اكرم(ص) نسبت داده است با يك بررسى كوتاه و فشرده در دوران 23 سالۀ رسالت پيامبر خدا(ص) احاديث نبوى جز به وسيلۀ على(ع) نوشته و تدوين نشده و احاديثى كه توسّط ديگران تدوين و جمع آورى شده بسيار اندك بوده است و همچنين نوشته‌هاى مدوّن آن حضرت نيز در اختيار همگان قرار نگرفته و به امامان بعدى به ارث رسيده و گويا از مختصات منابع علم آن بزرگواران بوده است...( رجوع شود به مقالۀ محقّقانۀ «سيرى اجمالى درتاريخ تدوين حديث» آقاى رضا استادى/ مجلۀ نور علم / شمارۀ /5 مورّخ شهريور ماه 1363 )/ مترجم/.