79

دسته اول: نفى كننده شفاعت

در قرآن كريم تنها يك آيه است كه ظاهر آن شفاعت را به نحو مطلق نفى مى‌كند:

يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِمّٰا رَزَقْنٰاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لاٰ بَيْعٌ فِيهِ وَ لاٰ خُلَّةٌ وَ لاٰ شَفٰاعَةٌ ¹

اى اهل ايمان، از آنچه به شما روزى داديم انفاق كنيد، پيش از آن‌كه روزى برسد كه در آن روز، نه داد وستدى است، نه دوستى و نه شفاعت.

ذيل آيه نشانه مى‌دهد كه آن‌چه نفى شده، شفاعت در حق كافران است.

دسته دوّم: نفى صلاحيت بت‌ها براى شفاعت

عرب جاهلى چون معتقد به شفاعت بت‌ها نزد خدا بودند، آن‌ها را مى‌پرستيدند. در اين زمينه آيات فراوانى است كه به يكى بسنده مى‌كنيم:

أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ شُفَعٰاءَ قُلْ أَ وَ لَوْ كٰانُوا لاٰ يَمْلِكُونَ شَيْئاً وَ لاٰ يَعْقِلُونَ ²

آيا جز خدا شفيعانى گرفته‌اند؟ بگو: آيا هر چند آن‌ها مالك چيزى نباشند و شعورى نداشته باشند باز هم‌از آنان شفاعت مى‌طلبيد؟